برای ثبت در تاریخ : نتیجه سخنان خاتمی مبنی بر جدا کردن خط خود از خط اغتشاشگران : دو بخت برگشته را به دار آویخته اند.
امیدوارم که جناب خاتمی خوشحال شده باشد که خط ها دارد جدا می شود.
کسانی را گرفته اند و احتمالا هیچ کس ، حتی دادستان جلاد یا رهبر هم دقیقا نمی داند چند نفرشان را اعدام خواهند کرد. قطعا همه را اعدام نخواهند کرد ، چند تایی ابد می گیرند تا معلوم شود که سازش بی نتیجه هم نبوده. در عین حال هیچ کسی هم نباید از خود بپرسد که اگر یکی مجازات ش اعدام است ، چرا بقیه نباشد. البته اگر مدتی در ایران زنده بوده باشید (شرم ام می آید نام ش را زندگی بگذارم ) ، می دانید که همه چیز به خواب شب قبل میرغضب بستگی دارد.
از این فضای هولناک فاصله بگیرید و در ذهن تان تصورش بکنید : یک عده ای در بند اند ، خود حاکم قادر مطلق هم نمی داند چند تایی شان عمرشان به دنیا نیست. شما را یاد کجا می اندازد؟ حکومت های سلطانی قرون میانی؟ اشتباه نیامده اید ، اینجا حکومت اسلامی ایران است.

به این طوریه دیگه …به قول شما همه چی به خواب شب قبل میر غضب بستگی داره…
در باب آنچه نوشتید این پست را دیروز نوشتم. فرصت کردید بخوانید و نظرتان را بنویسید. بیشتر احساسی است تا اندیشمندانه. اما خودتان خوب میدانید دنیایمان را به هم ریخته اند. و سوگ بر مصیبت هم پارهای ناگزیر از آدمی است:
http://gosast.blogsky.com/1388/11/10/post-77/
مفتخر کردید بانو ، الهام بخش شدن نهایت مطلوب یک نویسنده است ، حتی اگر نوشته تنها چند خط وبلاگی باشد.
نوشته شما هم احساسی نیست ، وقتی صحبت از سبعیتی با ابعادی که شاهدش بودیم است بر سر عقل و احساس نمی توان خط تفریق کشید ، تنها می توان بر فرازشان انسانیت را بزرگ داشت.
زنده باشید
جناب دانیال
اگر اعتراضی نداشته باشید لینکتان کردم.
با احترام
م ر ی م
مایه سرافرازی ست. با اجازه شما بنده هم لینک متقابل می دهم