دموکراسی شکم گرسنه ها

«زاغه سگ میلیونر» فیلم تحسین شده دنی بویل ، که به تمامه در هندوستان فیلمبرداری شده و کاندید چهار جایزه گولدن گلوب شد و تنها چند روز قبل ، کاندید اسکار در 10 رشته شد بعد از نمایش های مقطعی در دنیا ، از جمله در جشنواره فیلم تورانتو ، نهایتاً هفته قبل به زادگاهش یعنی هند بازگشت.فکر می کنید در کشوری که بعد از هالیوود ، بزرگترین صعنت فیلم سازی جهان را در اختیار دارد (بالیوود) ، از این فیلم چگونه استقبال می شود؟

slumdog millionaire movie india

در اولین گشایش در 350 تالار سینما در هند ، تنها یک چهارم صندلی ها پر شده بود. شنبه گذشته بعد از کلی استقبال منتقدین از فیلم ، نیمی از بلیط ها فروش می رود.

اما نکته جالب دیگری هم هست : فاکس سرچ لایت ، کمپانی صاحب امتیاز فیلم می گوید که از فروم 2.2 میلیون دلاری فیلم در آخر هفته خوشحال است ، چون بعد از اسپایدرمن 3 و کازینو رویال ، پرفروش ترین فیلم امریکایی در آخر هفته ها در هند بوده است.

هفته نامه تایم از قول منتقد هندی می نویسد : » مردم عادی هند ، دوست دارند ، ماسالا ( نوعی غذای هندی) و ماشین های گران قیمت در فیلم ها ببینند. این فیلم برایشان ارزش چندانی ندارد. آنها این فیلم را بیش از حد واقعی می بینند و آنها برای فانتزی به سینما رفته اند. شما امکان ندارد پشت چراغ قرمز گیر کنید و گدایان خردسال را نبینید ، سر کار رفتن هم حتماً همراه به دیدار از زاغه ها ست ، ولی دلیل نمی شود صبح شنبه ( روز تعطیل در هندوستان و مغرب زمین) برایتان ازین چیز ها پخش کنند.»

چندین منتقد دیگر هم ، می گویند دلیل عدم موفقیت این فیلم ، جدید نبودنش برای هندی هاست. آنها می گویند فیلم مملو است از استریوتیپ هایی از هندی و هندوستان. مبالغه های فراوان در مورد شرایط زاغه ها ، شیوه رابطه میان پاپتی ها و گداها این فیلم را در نگاه هندی ، زیادی رک و مستقیم کرده است.

به هر حال در کشوری که جمعیت زاغه نشین ش چندصد میلیون نفر است ، نباید دیدن حقیقت تلخ ، چندان مطلوب باشد.

اما تاکید من بر چیز دیگری ست : هند بزرگترین دموکراسی مشرق زمین است ، موفق ترین مدل مبارزات مردمی برای به دست آوردن استقلال را داشته و متد رهبر ش مهاتما گاندی ، نوعی سرمشق کلاسیک است. با این حال ، این کشور در آماری که سازمان شفافیت سالیانه منتشر می کند ، با چین رقابتی تنگاتنگ برای کسب عنوان فاسد ترین سیستم اقتصادی را دارد. می بینید که حتی با وجود یک دموکراسی تمام عیار ، همچنان شانس چندانی برای تضمین رفاه نیست. هندی ها ، نظریه «مسئولیت سفید» اندیشمندان مغرب زمین را ، که دموکراسی را برای هاضمه شرقی ها زیادی می پنداشتند باطل کردند. اما همچنان کشوری با دریای تمام ناشدنی فقر هستند. دلیل ش شاید نفوذ عقاید مذهبی شان باشد ، شاید هم به نهادینه شدن فساد باشد یا کمبود منابع برای تقسیم میان همه. دلیل هرچه باشد ، نشان می دهد که بذر فرهنگ در زمین دموکراتیک و از آن مهم تر ، مرفه پا خواهد گرفت.

مقاله تایم

بیشتر بخوانید

Advertisements

2 responses to this post.

  1. Posted by Dr.faustus on فوریه 2, 2009 at 13:48

    حرکت از یک سوی پاره خط به سوی دیگر آن ، مقتضیات این سوی پاره خط را به ناگزیری های آن سو تبدیل خواهد کرد . هندی ها هم از این موضوع در امان نیستند . شاید کاهش نفوذ عقاید مذهبی به کاهش فقر منجر شود ( که هیچ محققی ارتباط این دو را » اثبات » نکرده است ) اما بی گمان از در ِ دیگر چیزهای دیگری وارد خواهد شد

    پاسخ

    • تشکر از نظرت
      در مورد بخش اول ، من درست متوجه نشدم که منظور از اقتضات و ناگزیری ها چیست. یعنی فرهنگ دوستی ناگزیری ست؟مگر فرهنگ دوستی در ذات نامطلوب است.
      اما در مورد بخش دوم ، من فکر می کنم که مطالعات زیادی در مورد ارتباط نفوذ مذهب و میزان فقر وجود دارد.همینطور مثال های زنده ای بر ضد ش هم وجود دارد. ولی متوجه نشدم که این چیزهای دیگری که قرار است با خروج مذهب وارد شوند ماهیتاً چه هستند؟ از نوشته ات بر می آید که باری منفی دارند. خوشحال می شوم بیشتر در موردشان بنویسی

      پاسخ

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: