رویاخانه دکتر پارناسوس

خوب بالاخره فرصت شد زندگی فرهنگی را از سر بگیریم در دیار غریب. اولین فیلم که به گونه ای کاملاْ تصادفی از بر پرده بودن ش هم باخبر شدیم ؛ رویاخانه ی دکتر پارناسوس بود.

https://i1.wp.com/moviecultists.com/wp-content/uploads/2009/09/imaginarium-of-dr-parnassus-two-sheet-poster-banner.jpg

فیلم که زیر سایه مرگ نابهنگام هیث لجر قرار گرفته بود ٫‌با داوطلب شدن سه بازیگر بزرگ  بالاخره به پایان رسید. در شرایطی که فیلم نصف و نیمه با لجر به اتمام نرسیده بود ٫‌کالین فارل ایرلندی جود لا انگلیسی و جانی دپ امریکایی به اخر رسید. فیلم را کارگردان متفاوت بین و متفاوت ساز تری گیلیم نوشته و ساخته است. گرچه جای جای فیلم ٬‌می شود رد پای شاهکار های ادبی و تاتری را مشاهده کرد. مشهود ترین این ها اشاره های متعدد به شاهکار ساموئل بکت ، در انتظار گودو است.

داستان فیلم ،‌به خصوص برای تازه وارد به عرصه خیال ،‌کمی غریبه است. حداقل در مراحل ابتدایی. پیرمردی عجیب و غریب ،‌به همراه کوتوله ای و پسرکی جوان ،‌با دختر نوجوان و زیبایش یک تماشاخانه دارند و این ور و آن ور ،‌مردم را ترغیب می کنند تا با رویاهایشان کمی بازی کنند.

https://i2.wp.com/www.slashfilm.com/wp/wp-content/images/plummer_parnassus.jpg

رل دکتر پارناسوس را کریستوفر پلامر بازی می کند که اخرین فیلم ش مردی بر روی صندلی بسیار ستایش شده بود.

سوای از دنیای رویاهایی که با کار دیجیتال متوسط از آب در آمده ( مثل اینکه من از بس تصاویر دیجیتال دیده ام بهش حساسیت پیدا کرده ام )‌برعکس بخشی که توسط گریم و لباس بر صحنه می آید بی نهایت چشم نواز است. لباس ها و نوع گریم ها هم مضحک و هم بدیع است.

اما نقطه قوت داستان ،‌روایت ش است که با غیر خطی بودن ،‌رمز و راز را علی رغم اینکه داستان هیچ پیچشی ندارد حفظ کرده. مطمئن نیستم دلیل ش دوباره نویسی فیلم نامه و محدودیت هایی بود که مرگ لجر اعمال کرد یا اینکه واقعا داستان از اول هم اینطوری نوشته شده بوده ؛‌ولی به هر حال عالی از آب در امده.

https://i2.wp.com/undercoverfanboy.com/wp-content/uploads/2009/08/Imaginarium-Of-Dr.-Parnassus-01.jpg

البته مرگ اجازه نداد تا لجر در این فیلم یک نقش کامل بازی کند ولی در همین نیمه بازی هم می شود حدس زد که سطح کار از سلحشور تاریکی کمتر نیست.

هر دو بازیگر دیگر فیلم چندان سابقه ای ندارند با این حال عالی بازی می کنند

https://i0.wp.com/moviecarpet.com/wp-content/uploads/2009/08/The-Imaginarium-of-Doctor-Parnassus.jpg

لیلی کول و اندرو گارفیلد هر دو خود را به خط سیر سورئال فیلم سپرده اند.

اما چه چیز داستان شما را با خود می برد؟‌ به احتمال بسیار زیاد ،‌تنوع زیاد زیر-داستان ها. شما می توانید با پدری که نمی تواند بزرگ شدن دختر ش را قبول کند پیش بروید ،‌یا همراه داستان شیطان و وسوسه شوید ، یا اینکه رویا بافی پایان ناپذیر کاراکتر تونی را دنبال کنید. در همه حال تا انتهای داستان ،‌خط سیر داستان را ادامه خواهید داد و خوشحال از سالن بیرون خواهید رفت چون کارگردان به خود اجازه نداده به جای شما نتیجه گیری اخلاقی کند.

شخصا ْ زیر-داستان وسوسه و انتخاب برای من جالب بود ،‌وقتی که شیطان را تنها کسی نشان می داد که از بردن خوشحال نمی شود :‌ بردن به معنی این ست که بازی تمام شده است در حالی که به قول فردی فقید :

The Show Must Go On

ظاهراْ این خصلت وجه جاه طلب آدمی ست که بر خلاف نظر اولیه ،‌اصلا هم دوست ندارد ببرد ،‌بلکه عاشق بازی کردن است.

به هر صورت ،‌ زیارت کردن این رویا خانه را به همه توصیه می کنم.

لینک فیلم

Advertisements

2 responses to this post.

  1. Posted by مهرداد on دسامبر 25, 2009 at 21:02

    سلام من فیلمو ندیدم هت لچر کل فیلم چند دقیقه بازی می کنه؟

    پاسخ

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: