طلیعه سکولاریسم نو در خاورمیانه؟

نتایج انتخابات پارلمانی عراق که به دلیل سیستم سیاسی این کشور در حقیقت تعیین کننده چینش کابینه عراق هم خواهد بود ، به مانند حمله ۲۰۰۳ به عراق که مقارن با سال نوی ایرانی شد احتمالا در ایران پوشش خبری بسیار کمی یافته است. انتخابات هفته ای می شود که تمام شده است و نتایج را به مرور اعلام کرده اند. در ابتدای شمارش که برتری نوری المالکی قابل مشاهده بود ، شخصا احتمال تقلب گسترده در انتخابات را رد کرد ، علی رغم اینکه احزاب کوچکتر حامی «ائتلاف اسلامی عراق( ائتلاف برای قانون)» و برخی چهره های کمتر شناخته شده حزب اش با رای ناچیز شانس حضور در مجلس را از دست می دادند. به نظر می رسد محاسبه نوری المالکی این بود که رای آنها به حساب او ریخته شده است. اما با شمارش بخش های حاشیه ای تر عراق و همین طور آرا عراقی های خارج از کشور فاصله ایاد علاوی با او کم شد و در جاهایی پیش افتاد. تا جایی که حزب سکولار علاوی اکنون با فاصله ای بسیار اندک در رده نخست قرار گرفته است. حالا جناب مالکی معترض کمیسیون انتخابات عراق شده و مدعی ست که تقلب گسترده صورت گرفته است.

موضوع امیدوار کننده این است که به دلیل نزدیک بودن هر دو حزب به لحاظ آرا ، توان هر دو حزب برای تشکیل دولت ائتلافی یکسان است. اما داستان برای آقای علاوی و حزب ش تمام شده نیست ، برعکس اوضاع می تواند خیلی سریع به ضرر ایشان تغییر کند. حزب دوم با گرایشات اسلامی یعنی حزب الدعوه که جعفری و همین طور احمد چلبی و مقتدی صدر ( کلکسیون قاچاق چی ها و اوباش سالاران ) را در خود دارد ۱۹ درصد آرا را به دست اورده است و با ۲۵ درصد حزب مالکی می تواند خیلی راحت به دولت ائتلافی ش برسد.این حزب بیشترین حرف شنوی و بهترین روابط را با ایران و دولت سپاهی اش دارد. البته به نظر می رسد به دلیل مشی سالهای گذشته مالکی حزبی فعلا رسما تمایل به تشکیل دولت نداشته باشد. به هر حال جناب علاوی می بایست محتاط تر از این باشد ، او روز قبل گفته بود برای اینکه مالکی را در دولت ائتلافی بپذیرد می بایست مالکی مشی سکولار تری را برگزیند و بر سر مسايل زیادی توافق کند. دولت ایران که به هیچ وجه از حضور علاوی در راس قدرت اجرایی عراق راضی نخواهد بود ، تمام تلاش اش را خواهد کرد تا با ناآرام کردن عراق یا خریدن احزاب کوچکتر ، آینده سیاسی دو بازوی اصلی ش را نجات بدهد. البته می بایست توجه کنید که حتی مالکی هم وقتی در قدرت بود درخواست های نامعقول رهبر ایران را مثل خروج نیروهای خارجی یا اتهام دخالت امریکا در امور عراق را تکرار نمی کرد. اما اگر علاوی بر سر کار بیاید ، تلاش مضاعفی خواهد کرد که قدرت گروه های حمایت شونده از سوی ایران همچون صدریست ها و الدعوه و مجلس اعلای اسلامی را کنترل کند.

هرچه باشد ، دعای فرماندهان سپاه پاسداران برای موفقیت شیعیان تحت کنترل ایران هنوز متحقق نشده است. فراموش نکنید که در انتخابات پیش روی مصر هم زمزمه هایی برای شرکت دکتر البرادعی مقابل مبارک ۸۲ یا ۴۱ ساله ( پدر یا پسر ) شنیده می شود و با توجه به اهمیت فوق العاده این دو کشور در منطقه و وجود انتخابات برای برگزینی رهبر کشور ( هرچند در مصر دو دهه است که انتخابات به شوخی بی مزه ای تبدیل شده ) در این دو کشور ، می تواند شروعی برای قدرت گیری سکولاریست هایی دوست غرب و با مرزبندی با اسلام گرایان در منطقه باشد.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: