پاداش زایل شدهء مبارزه مجازی

بی بی سی می گوید طیف گسترده ای از طرفداران حکومت کودتا هم به تیغ سانسور و فیلترینگ دچار شده اند. کمانگیر به این نکته توجه کرده است که فیلترینگ سایت های حامی دولت به معنی به مبارزه طلبی گربه کوچولو خوشگل بین های دنیا مجازی هم هست. موضوع اما این است که این فیلترینگ ها از دید من کور نیست. اتفاقا خیلی هم با هدف و برنامه هست.

دولتی که کودتا می کند قانون را برای حفظ خودش به تعلیق در می آورد. اگر در کودتایش موفق نباشد ، کسانی که از این خلا قدرت استفاده می کنند مخالفان اش هستند که با سرنگون کردن ساختار موجود ، خلاف قانون اساسی کشور گام بر می دارند ( فعالیت در خارج از قانون ). اما اگر کودتا بپاید ، همچنان خلا قانونی وجود خواهد داشت. حداقل تا زمانی که دولت کودتا بتواند «اوضاع عادی» را برقرار کند. در این خلا قانونی طبیعی ست که فرصتی پیش خواهد آمدبرای مدافعین دولت کودتا. حال اگر این کودتا برای تحکیم خود مجبور به سرکوب فیزیکی هم بشود ، گستره بی قانونی بسیار فراتر می رود. حاکمیتی که برای استوار شدن حکومت وحشت اش به دختر کنار خیابان تیر می زند و با وانت از روی معترضین عبور می کند ، نیازمند پیاده نظامی برای اجرای این امور است. این پیاده نظام بی شک سهم خواهی خواهد کرد. اما این پیاده نظام محدود به خیابان نبود، وقتی دولت کودتا کنفرانس «هشت ماه جنگ سایبری» می گذارد و وبلاگ نویس برتر انتخاب می کند ، به این معنی ست که به همین اندازه از طرفداران سایبری اش انتظار داشته است. بیراه نخواهد بود که تصور کنیم با تصور آرام شدن اوضاع و غلبه دولت کودتا ، خلا قانونی در دنیای مجازی هم رخ نموده است. در این اوضاع، کسانی که هشت ماه تمام تهمت زدند و فحش دادند و کامنت نامربوط گذاشتند و هک کردند و حمله نمودند ، طبیعی ست که سهم خواه اوضاع پس از انتخابات باشند. اما دولت کودتا زرنگ تر از آن است که به همه باج بدهد. اصل منابع محدود و گزینه های نامحدود اقتصاد اینجا هم صادق است : نمی شود به همه باج داد. به خصوص نوجوانان و جوانانی که به هر دلیل بدون ثبت نام و یارگیری خود داوطلب فعالیت شده اند . مزیتی اگر وجود دارد مختص گروهی ست که سپاه تحت نام ارتش سایبری جمع کرده است.

دلیلی ندارد تازه از راه رسیده ها به سبب فعالیت شان مدعی دولت کودتا شوند. فیلترینگ این حامیان پیام روشنی ست که شلوغی تمام شد و به پشت خط قرمزها برگردید. وضعیت عادی گرچه به یاری شما فراهم شد ولی لزوم حفظ حاکمیت تمامیت خواه این ست که دولت کودتا مورد چالش واقع نشود. وضعیت فراقانونی که در آن حامیان دولت کودتا هرچه دلشان می خواست علیه مخالفین می نوشتند این توهم را فراهم آورد که به واقع موضع قدرت از آن این موافقین است و فردای پیروزی از تریبون شخصی شان به هر کسی و هر چیزی که خلاف میل شان بود می توانند بتازند . این وضعیت فراقانونی حالا دیگر تمام شده است و گروه احمدی نژاد نشان داده که در تقسیم قدرت چقدر بی علاقه است(دولت او رکورد دار تعویض کابینه در جمهوری اسلامی ست).

از حالا می بایست منتظر پرسش گری بخشی از این حامیان که به خیال خود در جستجوی موضعی انتقادی در دولت محبوب شان بوده اند باشیم. این موضوع که به راستی چه درصدی از این حامیان با آگاهی از خواص دولت کودتا به همکاری پرداختند ذهن هر محقق اجتماعی را قلقلک خواهد داد.

Advertisements

One response to this post.

  1. […] می خواهد به قدر حضورشان در جامعه حرف بزنند. قبل تر هم نوشتم که حال اینها وقتی می بینند که تنها نقش چماق را داشته […]

    پاسخ

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: