مجید توکلی را آزاد کنید

یک ماه قبل وقتی نوشته بلند بالای مجید توکلی را خواندم بسیار افسوس خوردم که منتشر کننده ش چرا اقلا نامی برایش انتخاب نکرده و با کمال بی سلیقگی یادداشت منتشر نشده نام گذاری ش کرده ، انگار که دور از جانش ، فوت شده و حالا این یک نوشته آخر باقی مانده. خوشبختانه با توجه به نگاه رسانه های بین المللی که به سوی او برگشته شانس از میان برداشتن ش در زندان بسیار کم است. اما خوب نوشته اش آنطور که باید و شاید خوانده و منعکس نشد یا لا اقل من ندیدم.

در این نوشته جدید مجید توکلی فاجعه کهریزک را در پی تیر۷۸ می شمارد که چندان هم دور از ذهن نیست.او در زندان هم فعال است و سربلند.

توصیه اکیدم این ست که وقت بگذارید و نوشته اصلی ش به تاریخ ۶ خرداد ماه را بخوانید . من اگر قرار باشد عنوانی برایش انتخاب کنم ، می نویسم : مانیفیست انقلاب ،یا دفترچه راهنمای براندازی.  طبیعی ست که کسی مثل آقای مهاجرانی بداند و بفهمد که خارج از چارچوب آپارتایدی ولایت فقیه نمی تواند نقشی مطلوب خودش در ایران فردا داشته باشد. انتظار خلاف این داشتن خوش خیالی و ندیدن واقعیت های تاریخی ست. همین طور قابل درک است که جناب کدیور به دنبال جمع کردن مقلد باشد ، بی شک او نهاد روحانی خود را که نابود نخواهد کرد. بنابراین می بایست برای یافتن نقشه راهی که به ایرانی عادلانه تر و برابر تر برای همه منجر شود در جایی دیگر جستجو کرد ، احتمالا میان جنبش دانشجویی. جنبش دانشجویی در ذات رادیکال است (امیدوارم که لازم نباشد فرق های میان رادیکالیسم و بنیادگرایی یا خشونت گرایی را اینجا یادآوری کنم). اما به شخصه همیشه به دیده شکاک به تئوری های این جنبش ها نگاه کرده ام ، به دلیل خطری همیشگی که ایشان و آرایشان را تهدید می کند : ایده آلیسم. به همین دلیل خط به خط مانیفیست انقلاب توکلی ، در نگاه نویسنده این سطور با کمال بدبینی خوانده شده است. با این حال در پایان نوشته تنها توانستم به نبوغ سیاسی نویسنده درود بفرستم و واقع بینی شجاعانه ش را بستایم. مجید توکلی امروز شباهتی غیر قابل انکار برای شخص من با اکبر گنجی پیدا کرده است. او هم از زندان آنچه را می نویسد که لابد قرار است با اختلاف زمانی مابقی مخالفین این نظام بپذیرند. اکبر گنجی البته این شانس را نداشت که در برهه ای تاریخی مانیفیست ش را خطاب به ایرانیان بنویسد.

مجید توکلی در این نوشته صراحتا از براندازی سخن می گوید و لکنت زبان دیپلماتیک که خصیصه اصلاحات چی های سابقا حکومتی ست را نفی می کند. او علاوه بر به رسمیت شناختن تنوع فکری این جنبش ، بر لزوم حفظ اتحاد انگشت می گذارد. نوشته مجید توکلی یک رویابافی بلندپردازانه نیست و در جزییات ساده ای همچون چگونگی برقراری روابط ارگانیک میان اجزا جنبش هم وارد می شود.

بدیهی ست که نویسنده این سطور با مجید توکلی هم عقیده است که نوشته او در جزییات دارای کاستی ها و نقایصی در استراتژی ست. اما اولا بحث ش می بایست بماند برای وقتی که او از زندان به در بیاید و دوما این کاستی ها و نقایص کلیت استدلال نوشته او را تهدید نمی کند.

با اینکه می دانم برای این کار دیر است به احترام او اولا به مدت یک ماه نام وبلاگ ام را به تیتر این نوشته عوض خواهم کرد و از همه کسانی که نوشته او را واقع بینانه می بینند دعوت می کنم چنین کنند. دوما در فرصت هایی دیگر تلاش خواهم کرد به نوشته او بیشتر بپردازم.

این نوشته پیش تر در خودنویس منتشر شده است.

Advertisements

7 responses to this post.

  1. Posted by sarang on ژوئیه 10, 2010 at 08:54

    درود
    شجاعت نظری یعنی روشنگری واندیشیدن و بیرون آمدن از دوران طفولیت وشکستن هر آنچه که سخت است.(برداشت اکبر گنجی )
    هر وقت که با دوستان در مورد وضعیت موجود ایران و بیشتر جریانات بعد از 22 خرداد صحبت میشد براحتی میش نقاط ضعف دولت کودتا و حتی قبل از آن را غربال کرد وبه بحث گذاشت وهمیشه با نظریه های علمی و غیر علمی مواجه میشدم وحتما» بدلیل شناخت و آگاهی کم دچار مشکل میشدم .
    اما حالا با تزریق نوشتاری شما به ذهن من رسم اندیشیدن راآموزش میگیرم.نظرات رادیکالی . احترام به هر عقیده ای وتفکر بر ان نه بعنوان مرید بلکه به عنوان همسویی ان در هدف واعتقادات خویش را تمرین میکنم( تا در اخر همه بحث ها سوال چه باید کرد بی پاسخ نماند )
    مانیفست اکبر گنجی را خواندم اما به قول شما مانیفست مجید توکلی را با لذت خواندم و برای شجاعت و صبرشان درود میفرستم.
    خدانگهدار

    پاسخ

    • درود
      نقل قول از اکبر گنجی بسیار به جا ست. از شما متشکرم ولی من لااقل در بسیاری موارد پاسخی به چه باید کرد ندارم ، از دلایلی که اینجا می نویسم هم همین هست.
      موفق باشید

      پاسخ

  2. Posted by sarang on ژوئیه 10, 2010 at 11:21

    درود
    این نقص که در هر تغییری نبود مانیفست طبق شرایط ان وضعیت لااقل در ایران ودر دوران دولت خاتمی حس میشد و جای شکرش باقی است که در این زمان ارائه میشود به بحث گذاشته میشود .و یادداشت بدون لکنت مجید توکلی دربسیاری ا موارد مثل وحدت و … بسیار جالب است .

    پاسخ

    • درست است. من هم فکر می کنم که سوای از بیانیه های سیاسی می بایست یک نقشه راه برای فعالین مدنی وجود داشته باشد ، به خصوص در دوره ای چنین پرآشوب.

      پاسخ

  3. Posted by siavash78 on ژوئیه 13, 2010 at 01:46

    دکتر جان افسوس که چنین قهرمانی (قهرمان واقعی) در غوغاسالاری اینهمه ضدقهرمانان به دید عوام فوتبال زده نمی آید. ازین که در مورد مجید نوشته ای ازت سپاس گذارم.

    پاسخ

    • وظیفه اخلاقی بود قربان. کمترین کاری که می شد کرد. همان موقع هم که نامه نوشتند و امضا جمع کردند از دانشجویان و فارغ التحصیلان ایرانی ، من هم با نام و رسم امضا کردم .فکر می کنم از رفتار مسالمت جویانه هر کاری بر می آید باید انجام داد.

      پاسخ

  4. […] در حالی که مجید توکلی را پشت سر هم محاکمه می کنند، طنین مانیفیست براندازی ش را می شود در خیابان های ایران و همین طور در فضای وب […]

    پاسخ

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: