تعیین تکلیف با نام ها

این یادداشت با الهام از ایمایان و محمد قائد نوشته شده است.

«ولی امر مسلمین جهان» لفظی نا آشنا برای ایرانیان نیست ، مردمانی که پیشینیانی چون «قبله عالم» و «آریامهر» را برای خداوندگار خود داشته اند اگر از این القاب نسازند دچار علایم مربوط به سندروم ترک می شوند لابد. ترک عابد موجب مرض است. پس چه چیز در خود خداوندگار خوانی اخیر که با تذبذب و تعارف «ایرونی» همراه شده جدید و خبرساز است؟

شاید عده ای معتقد باشند که رفت و برگشت و غیب و ظاهر شدن مجدد فتوای «ولی امر مسلمین جهان» نگاه ها را جلب کرده است. توجه نکردن به شعبده ، حتی اگر از جنس قایم باشک بازی و آماتوری هم باشد برای جماعت عاشق معرکه و نقالی می تواند دشوار باشد.

احتمال دیگر این ست که جایی عده ای در دالان های قدرت تصمیم گرفته اند مماشات را کنار بگذارند. به دلایلی که بر همگان روشن نیست ، تصمیم گرفته اند تعارفات «ایرونی» سی سال اخیر را کنار بگذارند و حکومت اسلامی را با نام درست ش صدا کنند. برای این موضوعات شواهد فراوان دیگری هم در دسترس ست : از دعوت به پذیرش ولی امر به عنوان فصل الخطاب ، تا متهم کردن مخالفین شخص ولی به نفهمیدن موضوع ولایت.

علت هرچه باشد نتیجه یکسان است : زنده شدن خاطره ای غبار گرفته در پس ذهن نویسنده. یکی از مراسم دولتی بود در سال ۷۴ یا ۷۵ ، فرض کنید بیست و دوم بهمن یا روز قدس. تصاویری گرفته شده از هلیکوپتر بر فراز «دریای انسانی» که بر رویش گزارش پیامی از «ولی امر مسلمین جهان» خوانده می شد. بعد ها ولی امر با دوم خردادی پیش بینی ناپذیر چنان غافلگیر شد که پروژه نامگذاری صحیح خود و حکومت ش را برای بیش از یک دهه به تعویق انداخت. حالا لابد بادهای اقبال از سوی درست وزیدن گرفته که احیای القاب و عناوین اولویت یافته.

همانطور که محمد قائد به درستی نشان داده ، جمهوری اسلامی تنها به «مصلحت» به عنوان نام و رویه انتخاب شد و تاسیس «حکومت اسلامی» تا زمانی نامعلوم به تعویق افتاد. اما این به این معنی نبود که میراث برندگان انقلاب بهمن این رویای دیرین را فراموش کرده باشند، حتی اگر پایه گذارش در قید حیات نباشد که ثمره تلاش های خستگی ناپذیرش را ببیند.

مطابق نظریات ولی فقید! ، ولایت حد و مرز نمی شناسد ، سهل است مسلمان و کافر هم نمی شناسد . صدور انقلاب که در روزهای تب دار انقلاب گفته می شد تنها یک شعار نبود ( برای مطالعه بیشتر اینجا را نگاه کنید )، نوعی اعلام برنامه بود. در گرماگرم طوفان در فنجان جمهوری اسلامی، شاید بحث لقب و عنوان کمی حاشیه ای و تزیینی به نظر بیاید ولی تمامیت خواهان اصرار دارند که برای یکبار هم که شده ، همه چیز را از اول تعیین تکلیف کنند. این یک کارشان، تسویه حساب با همه چیز و همه کس، در میان ارباب قدرت در جمهوری اسلامی که نامشان با تزلزل و تذبذب عجین شده شایسته تقدیر است.

این مطلب پیشتر در خودنویس منتشر شده است.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: