استعدادهای درخشان

عقاید و ایدئولوژی ها هم مثل میوه جات تاریخ مصرف دارند. صرف نظر از اصراری که بر درست و برحق بودن یک نگرش می شود، همیشه باید انتظار بایگانی شدن یک طرز فکر را  داشت.  از فریاد اسلامخواهی میلیونی مردم ایران در بهمن ۵۷ تا خروش میلیونی همان مردم در تیرماه ۸۸ برای نفی تسلط دین بر امورات مردم تنها سی سال فاصله بوده است. بی تعارف قاطبه اهل علم  و دانشگاه می بایست بپذیرند که در صورتی که حکومت پهلوی میلی به زدایش گرایشات مذهبی از میان مردم داشت – که نداشت – و در صورتی که حکومت یک نفر بر یک کشور با مدرن شدن همزمان آن کشور می پایید – که نپایید – بسیار دور از ذهن است که با گسترش علم و آگاهی می توانستند در دوره ای سی ساله ، «دست آورد» های یک حکومت اسلامی را در «مذهب زدایی» از امورات جمعی را به چنگ بیاورند. از این جهت به نظر می رسد طایفه ای که سی سال اخیر بر سیاست ایران مسلط بوده اند خبره ترین در دست مالی کردن سوژه اند. با این حساب، نگارنده امیدوار است که با توجه به  این تبحر و چیره دستی ایشان در -ترین شدن در هر سوژه ای ، و نشان دادن تمامی ظرفیت های عملی هر ایدئولوژی ، پیله کردن نوفاشیست های اسلامی به «روح ایرانی» و ماتیکی کردن ژست هایی چون پرچم بوسی و «ای ایران» خوانی، به خوبی بتواند ضعف های تئوری ناسیونالیسم منهای دموکراسی فدرال را برابر چشمان جامعه ایرانی بگذارد. نگاهی به سابقه ایشان در سه دهه گذشته و توان آزمایی ایشان با وطن پرستی، ولایت پرستی و … نشان از استعدادی درخشان دارد تنها نگرانی این است که ساعت واشنگتن و تل آویو با سرعتی متفاوت از سرعت ساعت اتمی تهران بگردد و فرصتی دیگر از این پدیده «ایرانی» سلب شود.

این مطلب پیش تر در خودنویس منتشر شده است.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: