تاریخ زایمان

دومین فیلم ام را در کانادا دیدم. قبل از نوشتن درباره فیلم توضیح بدهم که فرهنگ سینما رفتن در امریکای شمالی یک مقداری عجیب هست. مثلا در انگلستان تشابهات بیشتری با ایران یافتم. در انگلستان معمولا ده پانزده دقیقه اول فیلم تبلیغات است و اغلب تلاش می کنند که یک طوری از زیرش در بروند. دراینجا برعکس است، از چهل و پنج دقیقه قبل، می روند داخل سینما می نشینند و چس کورن شان را میل می کنند. با اشتیاق برنامه های متنوعی که حدود هفتاد درصد اش تبلیغات مستقیم هست و مابقی هم تبلیغات غیر مستقیم را نگاه می کنند. در هیچ سینمایی صندلی ها شماره ندارد که شاید به دلیل این باشد که مجبور بشوید بروید از همان چهل و پنج دقیقه جلوتر داخل سینما بنشینید. در انگلستان هم کسانی که در حین فیلم حرف بزنند هست و در کانادا هم هست ، اینجا مساوی . کانادا برای فیلم های تازه اکران شده کمتر سرودست می شکنند البته می بایست یک مقداری بیشتر زمان بدهم تا نتایج دقیق تر بشود.

 

فیلمی که به تماشایش رفتیم، «تاریخ زایمان» بود. کمدی امروزی با محوریت ستاره تازه کشف شده فیلم Hangover ، زک گلیفیاناکیس و با هنرمندی رابرت داونی جونیور. پیشتر تیزر ش را دیدم و مطابق قاعده «فیلمی که بشود همه داستان را از تیزر ش حدس زد به دیدن ش نمی ارزد» با خود شرط کرده بودم که هیچ سورپرایزی در کار نیست، می رویم یک دو ساعتی بخندیم. ولی غیرمنتظره بود وقتی دیدم که این استند آپ کمدین که حالا بازیگر شده، چیزی بیش از مجموعه تکیه کلام ها و جملات قصاری که همگی در تیزر برجسته شده بود ارایه کرد. این اتفاق به ندرت در کمدی های هالیوودی می افتد و شاید مثال نزدیک ش همان Hangover باشد.

به لطف سیاست های سانسور در ایالات متحده، یکی دو صحنه ناب در تیزر گنجانده نشده بود و حتی اشاراتی هم به آن نمی شد و حسابی غافلگیرتان خواهد کرد ( اسپویلر، شیوه به خواب رفتن کاراکتر زک و همین طور سگ اش ).

به علاوه مرتب فکر می کنید که یک فیلم دو ساعته را نمی توان تنها با دو نفر به پیش برد ولی اولا چندین بازیگر از جمله  جولیت لوییس و جیمی فاکس با اجراهای عالی شان دقایقی یگانه در فیلم خلق کرده اند و دوما رابرت داونی جونیور به مراتب بهتر از مرد آهنین ظاهر می شود. به واقع شاید خیلی بهتر از شرلوک هولمز.

 

 

یک صحنه دیگر هم انتظار شما را می کشد، سوای از شوخی های کلیشه ای که بعدتر با اصالت ش می شود : بازخوانی دیالوگ مارلون براندو در پدرخوانده توسط زک که می خواهد بازیگر هالیوود شود که به نظرم جالب آمد.

 

کمدی توصیه شده و غیرخانوادگی، دنیایی که ظاهرا بعد از Pineapple express بیشتر در صحنه فیلم های هالیوودی حضور خواهد داشت ، دنیای «چت بازی» ناشی از مصرف مزمن بنگ.

 

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: