انسان

رادیو دویچه وله با سروش هیچ کس مصاحبه کرده، اگر متن مثله شده را بخوانید هیچ از حرف هایش سر در نمی آورید چون اصلا ویراستاری محتوا را رقیق کرده.

سروش می گوید : آدم باید همیشه در خدمت یک، بشر و بعد وطن ش باشه. بعدتر وقتی از او می پرسد طرفداران موسیقی ات طبقات محروم اند یا مرفه ها، پاسخ می دهد : … یک پولدار هم باشه که یک مرام و معرفتی و چیزی داشته باشه و یک شناخت انسانی داشته باشه از دنیای اطرافش رابطه برقرار می کنه (تاکید ها از خود هیچ کس). مصاحبه را گوش کنید.

این تازه دو چشمه اش است، وقتی از او تفاوت میان رپ ایران و خارجی ها را می پرسد ، متواضعانه می گوید که از بالا و پایین خارج سر در نمی آورد. سروش نماینده نسلی است که فشار خرد کننده رفتار تحقیر آمیز حکومت ایدئولوژیک و فرهنگ پدرسالار، آنها را به مفر لاقیدی رسانده و بلوغ شان، در «هیچ انگاری» شده است. در ترانه فاخر «یه روز خوب می یاد» که به مناسبت وقایع پس از انتخابات و خشونت بهت آور علیه مردم خوانده شد، سروش این کاراکترش را به خوبی به نمایش می گذارد، جایی که در انتهای ترانه پس از امید دادن به همه، به آسانی جهانی بدون حضور خود و یا اثری از خود را تصویر می کند.

همه اینها را نوشتم که بگویم درد و بلای این رپ خوان مملکت بخورد توی سر همه کسانی که هنوز اسلام برایشان از انسان ارزشمند تر است. همه مدارک دانشگاهی و حوزوی شان را بدهند و به جایش از همین دانشگاهی که سروش از آن فارغ التحصیل شده (خیابان) درس انسان گرایی یاد بگیرند. فلاکت این مملکت این است که کسانی که در خیابان اند درک بهتری از نیازهای جامعه دارند تا کسانی که می بایست مغز متفکر این جامعه باشند.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: