Posts Tagged ‘دل پیرو’

اسطوره

 

مرد روزهای بزرگ است. دربی ایتالیا در زمین آبی و مشکی پوشان را دیشب بانوی پیر فوتبال ایتالیا برد. شیرینی اش دو چندان بود به خاطر کسی که نامش به یوونتوس گره خورده است.

 

Advertisements

آخرین فصل یک قهرمان

بعد از اعلام بزرگترین ضرر مالی تاریخ باشگاه ۱۱۰ ساله یونتوس، حالا مدیر جوان باشگاه، یعنی آنیلی جوان می گوید که ستاره و کاپیتان تیم، الساندرو دل پیرو که نماد وفاداری به باشگاه یونتوس شمرده می شود آخرین فصل اش را در این باشگاه سپری خواهد کرد.

دل پیرو در مدت حضور بسیار طولانی اش که بخش عمده فوتبال حرفه ای اش را در بر می گیرد، فراز و نشیب های فراوانی با این تیم داشته است، از آسیب دیدگی شدید که تقریبا دو سال او را از صحنه دور کرد، تا افتضاح کالچیوپولی و سقوط  یونتوس به رده پایین تر، اما در سختی ها و آسانی ها در کنار تیم بوده است. به همین دلیل است که در اعلام خبر آخرین فصل، مدیر باشگاه می گوید که او حلقه طلایی ارتباط میان یونتوس کهنه با یونتوس جدید است.

دل پیرو هنوز رسما اعلام نکرده که در پایان این فصل از فوتبال کناره گیری خواهد کرد، اما انتظار می رود که چنین بکند. قهرمانی دوگانه در جام حذفی و همین طور جام باشگاه های ایتالیا می تواند یک خداحافظی خاطره انگیز باشد

 

سمبل وفاداری

بانوی پیر فوتبال ایتالیا فصل خوبی را نگذارند. اوضاع می توانست بدتر از این باشد اما از معدود اخبار خوب است که کاپیتان پرسابقه ، یک فصل دیگر هم با راه راه پوشان می ماند.

او از آخری بازماندگان نسلی ست که در ایتالیا به «Bandiera» معروف اند، بازیکنانی وفادار که حرفه ورزشی شان را وقف تیم می کنند و روح یک تیم پرصلابت را نمایندگی می کنند. در یوونتوس به شدت جوان شده، این جور بازیکنان نعمتی اند. اما مهم تر این است که با اینکه قرارداد تنها یک ساله تنظیم شده و دل پیرو برای کمک به باشگاه، مبلغ دستمزد می گیرد که از آخر چهارم دستمزد به حساب می آید. این را مقایسه کنید با امثلا توتی و میکوولی.

به واقع که او سمبل یک باشگاه با قدمت بالاست. برای او و یوونتوس یک فصل خوب را آرزو می کنم.

از میان مه و غبار، مهاجمی می آید

دل پیرو با رکورد بونی پرتی مساوی بود، بازی میلان و یوونتوس بود، ورزشگاهی که بعضی ها سن سیرو می نامند بود، بی عرضگی یک بازیکن متوسط بود که تک به تک را گل کردن بلد نبود ، اما مهاجم کهنه و محبوب قلب ما هم بود. الکس با این گل رکورد بونی پرتی را در گل های جام قهرمانی ایتالیا (سری آ) پشت سر گذاشت. یوونتوس هم ظاهرا به روزهای بهتری می اندیشد

 

یوونتوس به یک قدمی صدر رسید

مردان جوان آلکس کبیر ، با بازی های خیره کننده شان ، کاری کردند که میان فصل ، گیلی مدیریت باشگاه کلاً صبحت از خرید های میان فصل را بی فایده بداند.

احتمالاً مدیریت باشگاه ، حق داشته به دلیل اینکه در حالی که نیمی از تیم اولی که رانیری در اول فصل بست به طور متوسط چهارماه از تیم دور هستند یا خواهند بود ، تیم اکنون در مکان دوم جدول و با فاصله از تیم های پایین تر ایستاده ، در دو بازی رفت و برگشت رئال مادرید پرافتخار ترین باشگاه جهان را شکست داده و در لیگ قهرمانان به عنوان مدعی حضور دارد و آینده بسیار روشن است. به خواندن ادامه دهید

ایتالیا ، این بار با ثبات

سپاه آتزوری ، این بار با قدم های ثابتی به سوی جام جهانی 2010 آفریقای جنوبی قدم برداشت. دون مارچلو ، که زیر انتقاد خرد کننده روزنامه نگاران به خاطر نمایش خجالت بار مقابل قبرس قرار گرفته بود ، همانطور که انتظار می رفت ، برخلاف دونادونی کمر خم نکرد ، تیمی به زمین فرستاد که نبض اکثر بازی را به دست داشت ، تیم به لحاظ تاکتیکی به مراتب منظم تر و هدفمند تر عمل می کرد.

بازنده بزرگ بازی اما ، هکتور کوپر مربی گرجستان نبود ، چون از فردا روزنامه ها خواهند نوشت :انتظاری غیر از این قهرمان نمی رفت.بلکه بازنده بزرگ بازی ، لوکا تونی ، مهاجمی بود که از نظر لیپی لیاقت 60 دقیقه بازی را هم نداشت ، غم انگیز تر اینکه لحظه ای تعویض شد که ثانیه ای قبل تر در محوطه جریمه گرجستان به جای خطر سازی ، تنها روی زمین پخش شده بود.

برنده بزرگ هم ، البته که مرد ریز نقشی که سال ها قبل از ریاست اسبق یوونتوس ، لقب «پینتوریکیو» را گرفته بود. دل پیرو بازی ارایه داد که کاملا نشان داد اگر در آستانه پا به سن گذاشتن نمی تواند استارت انفجاری بزند یا دقت گذشته را در بازی با توپ ندارد ، چطور باید با فداکاری ، 90دقیقه را در دفاع و حمله شرکت کند ، و چطور در دقیقه نود ، پاسی استثنایی به جوانان تشنه گل زنی بدهد تا تیر خلاصی برای تلاش های تیم جنگزده گرجستان باشد.

اما از کنیا بازیکن شماره 7 گرجی ها نمی شود بی حرف رد شد. بازیکنی که می تواند شوچنکوی آینده فوتبال اروپا باشد ، بهترین کسی که می تواند زهرناکی او را در حمله به شما یاد آور شود ، کاپیتان کاناوارو هست. شب پردردسر کاناوارو ، بدون کنیا بی شک راحت تر می بود.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: