Posts Tagged ‘پرگار’

میراث خمینی

برنامه اخیر پرگار را بعد از مدت ها فرصت کردم ببینم. این قسمت را اختصاص به میراث آیت اله خمینی اختصاص داده اند. به نظرم جمع بندی پایانی داریوش کریمی در این باره که سایه خمینی هنوز بر سر جامعه ما سنگینی می کند باریک بینانه است. اما چیزی که به نظرم هیچ زمانی برای بحث برویش پیدا نشد، این موضوع بود که آیت اله خمینی روح زمانه خودش بود. سال های پایانی قرن بیستم برای ایرانیان بدون تصویری از خمینی ناقص خواهد بود.

از اینها هم که بگذریم، انگلیسی قاطی کردن خانم محجبه پنل مخاطبان و همین طور آکروبات فلسفی اش برای فرار از نتیجه گیری طبیعی واقعیات تاریخی ست. خسته نباشید خانم.

انتحار اخلاقی

در برنامه اخیر بی بی سی ، عبدی کلانتری هم شرکت داشت. به نظرم دیدنی ست. موضوع هم داغ و روز است ، دیانت ما عین سیاست ماست.

اما به نظر می رسد که در روند برنامه پرگار دچار دو مشکل شده است از دید من :

اول اینکه به شکل پیش فرض کسی که غیر دینی هست نزدیکتر به دوربین و در یک زاویه پشت به دوربین می نشیند و مدافعین دینی دورتر از دوربین. به نظرم درست نیست که  برنامه دارای «جا» برای هر کسی بشود. روند پرسش کردن ها هم اغلب اوقات باعث از هم گسیختن روند بحث می شود به جای اینکه باعث روان تر شدن بحث بشود. هر دو به نظرم کوتاهی تهیه کنندگان است ، گرچه تا همین جا پرگار به نظرم بهترین میزگرد های سیاسی اجتماعی فارسی را برگزار کرده.

دوم البته تقصیر از بی بی سی نیست و اشکال اسلامیست هاست. مهم نیست که دیدگاه مخالف اسلامی که آورده اند سکولاریست است یا آتییست است و برای ایشان مهم هم نیست که او چه می گوید ، مهم در حرف ش پریدن و پوزخند زدن در میانه صحبت هایش و از همه بدتر جلوی دوربین درس دادن و ارجاع دادن تاریخی ست. در برنامه های متعددی از پرگار شاهد بودیم که مدافعین اسلام با تعصب خاص مسلمانان ، چهره برنامه را آلوده کردند. فکر می کنم به جز زمانی که داریوش محمد پور در پنل متخصصین بود ، مابقی اوقات این توهین ها اختصاص به پنل مخاطبین دارد. تنها او بود که به خود اجازه داد خطاب به میهمان دیگر برنامه بگوید درس تاریخ تان را درست نخوانده اید. جای شگفتی نیست که او هم پایوری دین می کرد ولی جای شگفتی خواهد بود اگر مخاطبین آماتوری چون او دوباره توسط بی بی سی به صندلی متخصصین راه پیدا کنند. بار اول کوتاهی از بی بی سی فارسی نیست و شرط بر برائت همه است ولی تکرار دعوت از این قماش متعصبین که جلوی دوربین هم انتحار ادبی-اخلاقی می کنند که دین در معرض خطر را نجات بدهند در نگاه بیننده جایگاه مدراتور را به شدت مخدوش خواهد کرد.

در طول این برنامه ها ، جایگاه مخاطبین شباهت مضحکی به جلسه های مذهبی داخل ایران که توسط گروه های فشار مورد حمله قرار می گیرد پیدا کرده است. متاسفانه بی ادبی تبدیل به مشخصه مذهبیون شده و ظاهرا توجه ندارند که بینندگان به تدریج در خواهند یافت که تنها کسی که در میانه یک بحث فلسفی جلوی دوربین نعره می زند و دست در هوا تکان می دهد و دیگران را کم فهم و درس نخوانده و مهاجم به ارزش ها می داند افرادی هستند که اتفاقا علاقه شدیدی به اسلام دارند. شیطنت ذهنی البته تئوری انقراض فکر را که در توصیف حملات تروریستی مسلمانان علیه غرب طرح شده به ذهن متبادر می کند : تنها کسانی استفاده از هر سلاحی را ( اخلاقی یا غیر اخلاقی ) مجاز می شمرند که انقراض خود را به چشم خود می بینند. بر خلاف تعلیمات خویشتنداری و حفظ آرامش، مخاطبین مذهبی که در پنل حاضر شده اند بی استثنا در مقابل چالش های نظری شان ، که لاجرم پرسش از دین محبوب شان است عنان از دست داده اند و گاها توهین آشکار کرده اند. پرگار می بایست برای طاعون انتحار ادبی-اخلاقی خصوصا در برنامه های سیاسی ش فکری هرچه سریعتر بکند.

پرگار بی بی سی

بی بی سی فارسی برنامه ای را شروع کرده که به قول خودش قرار است کاستی برنامه صفحه دوم ( نبودن مخاطبان ) و نوبت شما ( نبود کارشناسان ) را حل کند با نام پرگار.

در اولین برنامه اش یک استاد با گرایش مذهبی آورده بود و محمد رضا نیکفر. در سمت مخاطب هم جوانکی آورده بودند که کلا دو سوال پرسید و از محدوده ادب خارج نشد. ظاهرا او نماینده افکار سکولار در مخاطبان بود.ولی از چالش خبری نبود. در سمت مذهبی ها هم جوانی را آورده بودند که بی احترامی می کرد ( می گفت دکتر فانی و آقای نیکفر ) و پرخاشگر می کرد ، خارج از وقت خودش حرف می زد و مرتب می گفت که قانع نشده است ! البته فکر کنم نماینده به حقی از سمت مذهبی ها آمده بود.

به هر صورت نعمتی بود برای من که نیکفر را نه تا به حال دیده بودم ( فقط عکس هایش را دیده بودم ) و نه صدایش را شنیده بودم. برای آشنایی با نیکفر بهتر است که یکی دو کتابچه ای که سلسله مقالات اش در باب موضوغ سکولاریسم است را و همین طور ۳ مقاله با نام در ایران چه می گذرد را بخوانید.

آقای دکتر مذهبی ، می گفت که اخلاق مقدم بر مذهب هست. این سخن به گوش بسیاری از مذهبیون از کفر هم سنگین تر است. ولی در مجموع بسیار محترمانه بحث کرد .

در نهایت به نظرم جوان مذهبی شکل بحث را با شلوغ کاری بی موردش میل داشت که به مناظره تبدیل کند که قابل فهم است : در مدیای بی طرف، ناموس مذهب به خطر می افتد چون کسی بر سر منتقد دین چیزی نمی کوبد و محافظه کاری مصنوع وجود ندارد. نیکفر اما با خونسردی تمام پاسخ می داد و بسیار مسلط نشان داد. امیدوارم که یک بار از نزدیک دیدارش قسمت شود

پی نوشت: یک چیزی در مورد بی بی سی به نظرم رسید یادم رفتم بگویم : بی بی سی فارسی از زمان شروع به کارش ، ظاهرا استراتژی معرفی دگراندیشان که در مدیای دولتی جایی برایشان نیست را مرحله ای شروع کرده. ابتدا با سروش و کدیور و بعدتر گنجی و فرج و حالا هم نیکفر. شخصا فکر می کنم راه درستی در پیش گرفته اند. به کسی که مدتی غذا نخورده اگر چلوکباب بدهید بالا می آورد. چند ماهی وقت می برد تا گوش مردم به «کفر» عادت کند. ببینیم دست آخر آرامش دوستدار را هم می آورند؟

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: